ضرورت گذار از «زبان آتش» به «زبان دیپلماسی»

فریدمن تأکید می کند صلح، نه با حذف فیزیکی یا سیاسی طرف مقابل، که با «مدیریت تضادها» و پذیرش این حقیقت به دست می آید که هیچ کس نمی تواند به تنهایی همه قواعد بازی را دیکته کند.

- فریدمن تأکید می کند صلح، نه با حذف فیزیکی یا سیاسی طرف مقابل، که با مدیریت تضادها و پذیرش این حقیقت به دست می آید که هیچ کس نمی تواند به تنهایی همه قواعد بازی را دیکته کند.

عصرایران؛ لیلا احمدی (ترجمه و تحلیل)- خاورمیانه در سال های اخیر به عرصه آزمون و خطای پیچیده ترین استراتژی های جهان تبدیل شده و هر اقدام راهبردی، در تلاش برای تثبیت جایگاه و حفظ منافع ملی صورت می گیرد.

تحلیل قابل تأمل توماس فریدمن که به تاریخ 9 ژوئن 2026 در نیویورک تایمز منتشر شده، بازتابی از این حقیقت است که در خلال وقایع زنجیره ای از 7 اکتبر 2023 تا رویدادهای 2026، هزینه های انسانی و سیاسی چنان بالا رفته که تعاریف قدیمی تر پیروزی دیگر کارساز نیستند.

فریدمن با نگاهی انتقادی، مفهوم پیروزی را بازتعریف کرده و می پرسد که اگر اهداف نظامی محقق شده اند، چرا دستیابی به توافق سیاسی جامع تا این حد دشوار است؟ در حالی که ترامپ و نتانیاهو در تلاش برای بازتعریف شکست و پیروزی هستند، نویسنده به شکاف عمیقِ نقشه های روی میز و واقعیت های روی زمین اشاره می کند.