روایتی از خانه هایی که حافظه فرهنگی ایران را زنده نگه داشته اند؛ از احیای سنت های فراموش شده تا مرهمی بر زخم اقتصاد روستا + تصاویر

امروز بوم گردی در ایران را نمی توان صرفاً یک شاخه از گردشگری دانست.

این خانه ها، در بهترین شکل خود، نقطه تلاقی میراث فرهنگی، معیشت محلی، آموزش محیط زیستی و تجربه زیسته اند؛ - به گزارش خبرنگار جماران؛ بوم گردی در ایران فقط یک شکل از اقامت نیست؛ روایتی است از تنوع قومی، سبک های زیست محلی، معماری بومی و نسبت دیرینه انسان با طبیعت.

با این حال، این جریان که در سال های اخیر به یکی از مهم ترین بازوهای حفظ فرهنگ محلی و رونق اقتصاد روستایی تبدیل شده، اکنون با مجموعه ای از چالش های اقتصادی، زیرساختی و حمایتی روبه رو است.

یاور عبیری، رییس جامعه انجمن های حرفه ای اقامتگاه های بوم گردی ایران، درباره علت انتخاب این روز به جماران می گوید: 31 اردیبهشت به عنوان روز بوم گردی همزمان با روز جهانی تنوع فرهنگی انتخاب شده است، زیرا بوم گردی ها نماد واقعی این تنوع در ایران هستند.

این تعبیر، فقط یک نام گذاری مناسبتی نیست.

اقامتگاه های بوم گردی در نقاط مختلف کشور، هر کدام بازتابی از یک اقلیم، یک شیوه معیشت و یک فرهنگ زیسته اند؛ از شکل معماری و جنس مصالح تا خوراک، پوشش، موسیقی و آیین میزبانی.

عبیری با اشاره به همین ویژگی می گوید: اقامتگاه های بوم گردی از قومیت ها و فرهنگ های مختلف کشور شکل گرفته اند و هر کدام با زبان، پوشش، موسیقی، معماری و سبک زند�