بزرگ ترین وداع قرن/ بدرقه ای به وسعت ایران

مردمی که سال ها با نام و سخن و حضور او زیسته بودند، اکنون با پرسشی خاموش روبه رو بودند: سرنوشت انقلابی که معمار و رهبرش پس از سال ها مبارزه و هدایت حالا رفته بود چه می شد؟ - مردمی که سال ها با نام و سخن و حضور او زیسته بودند، اکنون با پرسشی خاموش روبه رو بودند: سرنوشت انقلابی که معمار و رهبرش پس از سال ها مبارزه و هدایت حالا رفته بود چه می شد؟ خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، طاهره طهرانی: صبح چهاردهم خرداد 1368، صبحی نبود که بتوان آن را با هیچ صبح دیگری سنجید؛ گویی زمان لحظه ای درنگ کرده بود و هوای شهر سنگین تر از همیشه بر سینه ها می نشست.

ساعت هفت، اخبار رادیو آغاز شد و همان جملات، با صدایی گرفته و آمیخته به اندوه از گلوی مجری خبر، در فضای خانه ها طنین انداخت.

تعریف می کرد که مثل هر روز حاضر شده بود برود مدرسه، که با صدای لرزان و بغض آلود حیاتی مجری اخبار از اتاق آمد بیرون و شنید: بسم الله الرحمن الرحیم.

انا لله و انا الیه راجعون.

روح بلند و ملکوتی پیشوای مسلمانان و رهبر آزادگان جهان، حضرت امام خمینی، به ملکوت اعلی پیوست.

بهت زده نگاه میکردم.

همه سر صبحانه بودند، هیچ کس سخنی نمی گفت.

پدر، خاموش و بی حرکت، به استکان چای خیره مانده بود؛ مادر آرام و پیوسته بی صدا اشک می ریخت؛ مادربزرگ زیر لب لا اله الا الله می گفت و هر چند لحظه، میان ذک�