رویای سلت؛ یوسا قزل آلای آمازون(+صدا)

یوسا با توانایی مثال زدنی نشان می دهد ذهنیت نقادانه همیشه باید بر عمل سیاسی نظارت داشته باشد تا از معلم بی رحمی به نام تاریخ، درس های اصلی آموخته شود.

- عنصر مشترک در تقریبا تمام این نویسنده ها و آثارشان، نوعی حس نوستالژی و انزواطلبانه بود که باعث می شد آمریکای لاتین هرچه بیشتر از دنیای اطراف خودش فاصله بگیرد.

آمریکای لاتین از نگاه آن ها زخم خورده تاریخ خود بود و باید با بازگشت به اصول بنیادین خودش به تیمار این زخم ها بپردازد.

اما در این میان، نویسنده ای هم بود که سعی کرد خلاف جریان آب شنا کند تا به نوعی او را قزل آلای آمازون بنامند؛ ماریو بارگاس یوسای نازنین که در سال 1936 در شهر آرکیپا در کشور پرو به دنیا آمد.

شهری که قدمتی 500 ساله دارد و به دست مهاجران اسپانیایی ساخته شد و همیشه کانون مخالفت ها و تظاهرات مردمی بوده و شهری است که مهم ترین محل تلاقی ویژگی های اسپانیایی، به عنوان نیروی استعماری، با خصلت های بومی پرویی بوده است.

و این درست یکی از موتیف های اصلی آثار یوساست.

یوسا که از ابتدا یکی از ستایشگران فیدل کاسترو بود، بعدها وقتی دید کوبا تحت ریاست کاسترو در حال تجربه روزهای تلخی است، به این فکر افتاد که باید چاره ای برای این وضعیت اندیشید.