چگونه جنگ جهانی دوم تتو را رواج داد؟

هنر خالکوبی روی پوست در بین آمریکایی ها نسبتاً نادر بود تا این که سربازان پس از پرل هاربر شروع به خالکوبی کردند.

- هنر خالکوبی روی پوست در بین آمریکایی ها نسبتاً نادر بود تا این که سربازان پس از پرل هاربر شروع به خالکوبی کردند.

خالکوبی ها یا همان تتوها هزاران سال قدمت دارند، اما در ایالات متحده تا جنگ جهانی دوم چندان مورد توجه قرار نگرفتند.

در طول جنگ جهانی دوم، سربازان آمریکایی شروع به تتو زدن به عنوان نمادهایی از میهن پرستی، ماجراجویی، تعهد، رفاقت، عشق، شجاعت، سرسختی و هویت کردند.

پس از بازگشت به وطن، این سربازان فرهنگ تتو را در بین عموم مردم آمریکا گسترش دادند و از آن زمان تاکنون، محبوبیت تتو افزایش یافته است.

نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو در سال 2023 نشان داد که حدود یک سوم آمریکایی ها حداقل یک تتو دارند و ارتش همچنان مرکز مهمی برای هنر تتو باقی مانده است.

به گزارش خبرآنلاین، چیس تاملین، متصدی (کیوریتور) موزه ملی جنگ جهانی دوم در نیواورلئان، می گوید در بیشتر تاریخ ایالات متحده، خالکوبی پدیده ای زیرزمینی بوده و عمدتاً به گروه های حاشیه ای مانند ملوانان، مجرمان و هنرمندان سیرک محدود می شده است.

دست کم برخی از نظامیان از مدت ها پیش خالکوبی می کردند.