
سریال «بی عاطفه»؛ داستان شرکتی که محصولش فقط همسر و صیغه است!«بی عاطفه» احتمالاً رکورددار استفاده ابزاری از فلش بک در شبکه نمایش خانگی است. هر زمان که فیلمنامه به بن بست می رسد، تصویر رنگ پریده می شود و دوباره چند سال به عقب برگردیم. - سریال بی عاطفه ؛ داستان شرکتی که محصولش فقط همسر و صیغه است! بی عاطفه احتمالاً رکورددار استفاده ابزاری از فلش بک در شبکه نمایش خانگی است. هر زمان که فیلمنامه به بن بست می رسد، تصویر رنگ پریده می شود و دوباره چند سال به عقب برگردیم. عصر ایران ؛ موحد منتقم - تماشای بی عاطفه بیش از آنکه یادآور فیلم ها و سریال های موفق کمال تبریزی باشد، شبیه دیدن فروپاشی تدریجی فیلمسازی است که روزی از جسورترین و خلاق ترین چهره های سینمای ایران محسوب می شد. فیلمسازی که زمانی با هر اثرش مرزهای تازه ای را فتح می کرد، حالا به جایی رسیده که برای پنهان کردن فقر فیلمنامه، مخاطب را مدام میان گذشته و حال پرتاب می کند؛ شاید بلکه کسی متوجه نشود اساساً چیزی برای روایت وجود ندارد. مشکل اصلی بی عاطفه این است که یک داستان یک قسمتی را به زور باد کرده و به پانزده قسمت رسانده است. اگر تمام فلش بک ها، فلش فورواردها و بازی های زمانی را کنار بگذاریم، چیزی که باقی می ماند آن قدر نحیف است که به سختی می تواند یک فیلم تلویزیونی را پر کند. برچسب ها: شبکه نمایش خانگی - استفاده ابزاری - عاطفه - فیلم - فیلمنامه - نمایش خانگی - شبکه نمایش |
آخرین اخبار سرویس: |