مرثیه ای برای تهران

با تجربه ی دو جنگ خارجی و یک حادثه ی امنیتی اخیر و نیز بسیاری از مشکلات سکونت در کلانشهر تهران، از جمله ترافیک و آلودگی و … بنظر می رسد دولت نیازمند یک بازنگری در سیاست های تسهیلاتی -نظارتی خود است.

- عصر ایران؛ شاهرخ خان بیگی - مدتی است بدلیل شغلم از یک شهرستان خیلی کوچک، از آن شهرها که فقط یک چراغ قرمز دارد و یک داروخانه شبانه روزی!! به پایتخت پر جلال و جبروت کشور، تهران بزرگ کوچیده ام.

دست بر قضا زد و نقل و انتقال ما مصادف شد با شروع جنگ 40 روزه.

و منی که جنگ 12 روزه را در شهر محل زندگی قبلی ام تجربه کرده بودم، تجربه ی این جنگ اخیر، که در تهران ساکن بودم و باز بدلیل شغلم غالب روزهای جنگ را می بایست سر کارم باشم، تجربه ای کاملا متفاوت و پر استرس بود.

هر آن چه که می دیدم و لمس مبکردم هیچ شباهتی به جنگ قبلی نداشت، نه زمین مثل جنگ قبلی بود نه هوا.

نه خیابان نه درخت، نه روز نه شب، نه حس نه حال.

نه هیچ چیز!! هول و هراسی که مخصوصا شبها در دل خانواده می افتاد، غیر قابل وصف بود.

شنیدن صدای پرواز جنگنده و انفجار و پدافند، بخشی از هراس روزمره ی ما شده بود و شاید بتوان گفت این اواخر جزو عادت ما.

چیزی که در جنگ قبل برای ما اگر نگویم بی معنی، بسیار دور و کم اهمیت بود.