تحلیل ابوطالبی، مشاور رییس جمهور در دولت روحانی از امضای تفاهم نامه ایران و آمریکا: برخلاف برجام و امضای وزرای امورخارجه در پایان یک متن صرفا انگلیسی، ظرفیت های کلان نظام حکمرانی در حال بروز در صحنه ای کاملا نوین است

حمید ابوطالبی دیپلمات پیشین ایران و مشاور رییس جمهور در دولت روحانی نوشت: برای نخستین بار در نزدیک پنج دهه، رؤسای جمهور ایران و آمریکا پای سندی سیاسی را به دو زبان فارسی و انگلیسی امضا نمودند؛ - به گزارش جماران، حمید ابوطالبی در یادداشتی نوشت: از این رو و در تحلیل کلان سیاست خارجی، باید پذیرفت که این تفاهم نامه (MOU) فراتر از یک سازوکار حقوقیِ صِرف، مانیفست و نقطه آغاز عصر نوین حکمرانی در ایران است.

پختگی این تعامل ملی توام با حضور حاکمیت نظام، و دستاوردهای راهبردی آن را می توان در دو ساحت کلان (هندسه سیاسی) و محتوایی (مفاد سند) تبیین کرد.

چراکه از منظر نظریه های روابط بین الملل، این تحول را می توان نمونه ای از گذار از سیاست خارجی مبتنی بر مدیریت تهدید به سیاست خارجی مبتنی بر تبدیل قدرت به نظم دانست.

در این چارچوب، توافق نه صرفاً محصول یک مصالحه حقوقی، بلکه نتیجه تغییر در ساختار محاسبات راهبردی بازیگران است؛ یعنی جایی که قدرت، بازدارندگی، مشروعیت داخلی و ظرفیت دیپلماتیک، در یک منظومه واحد عمل می کنند.

الگویی که بر مبنای نظریه رئالیسم مسئولانه استوار است؛ رئالیسمی که برخلاف برداشت کلاسیک از قدرت به عنوان ابزار صرفِ غلبه، قدرت را وسیله ای برای ایجاد ثبات، کاهش هزینه های منازعه و تولید نظم پایدار می داند.