اگر وارد سیاه چاله شویم، دقیقاً چه می بینیم؟

زمان با جرمی بسیار فشرده است که مسیرهای خروج از آن بسته می شوند.

- سیاه چاله ناحیه ای از فضا-زمان با جرمی بسیار فشرده است که مسیرهای خروج از آن بسته می شوند.

اگر کسی وارد سیاه چاله شود، با یک گودال تاریک یا سطحی جامد روبه رو نمی شود.

پیش از هر چیز، خود نور رفتار عجیبی پیدا می کند: ستاره های پشت سیاه چاله جابه جا و کشیده دیده می شوند، قرص داغ اطراف آن از یک سمت روشن تر و پرانرژی تر به نظر می رسد و از نگاه ناظر بیرونی، فرد سقوط کننده هرگز به وضوح از افق رویداد عبور نمی کند؛ فقط کندتر، سرخ تر و کم نورتر می شود.

اما برای خود او، سقوط ادامه دارد.

پرسش اصلی همین جاست: درجایی که حتی نور هم راه بازگشت ندارد، چشم انسان واقعاً چه تصویری از جهان می بیند؟ سیاه چاله را واقعاً نمی بینیم؛ رد آن را در نور می بینیم به گزارش دیجیاتو، سیاه چاله ناحیه ای از فضا-زمان با جرمی بسیار فشرده است که مسیرهای خروج از آن بسته می شوند.

مرز این ناحیه را افق رویداد می نامیم؛ جایی که پس از عبور از آن، هیچ چیز، حتی نور هم راه بازگشتی ندارد.

به همین دلیل، ما خود سیاه چاله را مستقیماً نمی بینیم.

آنچه در تصویرها دیده می شود، اثر سیاه چاله بر نور اطرافش است: نور گازهای داغ، ستاره های پس زمینه، ماده ای که دور آن می چرخد و پرتوهایی که در میدان گرانشی شدیدش خم می شوند.