قلعه ای با رنگ و بوی زنانه/ در جست و جوی استقلال مالی

خب این حاج احمد خان نازنین که مثل اکثر آذری های عزیز سرش تو حساب کتاب بود دید باید ساختمانی در شان و منزلت تجارتی به این بزرگی ساخته شود.

- عصر ایران ؛ علی نجومی ــ چهار راه مخبر الدوله یا  چهارراه سعدی را که رد کنی بیای سمت جنوب و میدان امام خمینی (توپخانه سابق) سرت را به سمت غرب تهرون بگیری کم کم ساختمانی طلایی رنگ خودش را بر افق دیدت تحمیل می کند.

ساختمانی از جنس سنگ های تراورتن.

ساختمانی که برای چند دهه چرخ های خیاطی سینگر می ساخت و موجی اجتماعی در ایران راه انداخت که آدم در عجب می ماند که یک ساختمان و این همه تاثیر گذاری.

داستان از آن جا آغاز شد که  اواسط قرن نوزدهم میلادی در آمریکا یک مخترع و کارآفرین به نام آیزاک سینگر توانست اولین مدل چرخ خیاطی های امروزی را بسازد البته پیش از او چرخ خیاطی هایی ساخته شده بود اما هیچ کدام نتوانسته بود مقبول خیاطان بیافتد.

 مثلا تعبیه پدال پایی برای چرخ ابتکار خاص سینگر بود که کار را برای خیاط  ها خیلی ساده می کرد.

اما چند دهه طول کشید تا اولین چرخ خیاطی ها در دوره سلطنت مظفر الدین شاه وارد ایران شود و کم کم با مشکلات فراوان این چرخ ها در میان مردم جای خود را باز کردند اما چرخ زمان باید می چرخید و می چرخید تا سال های ابتدای حکومت رضا خان فرا برسد.