نگذاریم تکفیر جای نقد را بگیرد

این نوشته، درصدد دفاع مطلق از آرای عبدالکریم سروش نیست؛ چرا که برخی دیدگاه های او در حوزه وحی، شریعت، معرفت دینی و نسبت دین و قدرت، قابل نقد و محل مناقشه اند.

- این نوشته، درصدد دفاع مطلق از آرای عبدالکریم سروش نیست؛ چرا که برخی دیدگاه های او در حوزه وحی، شریعت، معرفت دینی و نسبت دین و قدرت، قابل نقد و محل مناقشه اند.

سخن اصلی آن است که نقدِ فکری باید بر پایه استدلال، سند و اخلاق باشد، نه توهین، تهمت و تخریب.

عصر ایران؛ یادداشت مهمان؛ حسین حدیدی (استاد دانشگاه) -  در سال های اخیر، فضای فکری و رسانه ای ایران بیش از هر زمان دیگری نیازمند گفت و گوی عالمانه، انصاف در داوری و تفکیک میان نقد اندیشه و تخریب شخصیت است.

 مقاله ای با عنوان از چهره آرایی سروش غافل نشوید که در برخی سایت ها منتشر شده*، نمونه ای روشن از آمیختگی نقد سیاسی با ادبیات احساسی و اتهام محور است؛ متنی که بیش از آنکه به تحلیل علمی آراء عبدالکریم سروش بپردازد، بر برچسب زنی، هیجان سازی و القای فضای امنیتی تکیه کرده است.

این نوشته، درصدد دفاع مطلق از آرای عبدالکریم سروش نیست؛ چرا که بسیاری از دیدگاه های او در حوزه وحی، شریعت، معرفت دینی و نسبت دین و قدرت، قابل نقد و محل مناقشه اند.