لفور جایی که هنوز برای کرم ها مادری می کنند؛ فراز و نشیب نوغان داری

نوغان داری در مازندران از دوهزار جعبه در سال 1380 به 200 جعبه رسیده است، اما در لفور، زنان سالخورده هنوز با عشق «کرماری» می کنند.

- لفور جایی که هنوز برای کرم ها مادری می کنند؛ فراز و نشیب نوغان داری سوادکوه شمالی- نوغان داری در مازندران از دوهزار جعبه در سال 1380 به 200 جعبه رسیده است، اما در لفور، زنان سالخورده هنوز با عشق کرماری می کنند.

خبرگزاری مهر؛ گروه استان ها - سمیه اسماعیل زاده: پروانه های چاق خاکستری رنگ، تخم های ریز در گوشه یک جعبه کفش، کرم هایی که برگ توت می خوردند و سرانجام پیله هایی که در دیگ بزرگ آب داغ قل قل می زدند و نخ خیس و بلند ابریشم خام از دل آن بیرون کشیده می شد.

این ها تصویرهای پراکنده ای از خاطرات کودکی من از پرورش کرم ابریشم است.

همراه خواهرم به خانه اقوام و همسایه هایی می رفتیم که کرم ابریشم پرورش می دادند و با کنجکاوی کودکانه پیگیر سرنوشت این موجودات کوچک می شدیم.

آن زمان نمی دانستم که در حال تماشای داستانی به قدمت تمدن بشری هستم؛ داستانی که شاید نسل ما از آخرین کسانی باشد که همه آن روند را از نزدیک دیده اند.

حالا سال ها گذشته است.

در سوادکوه دیگر هیچ بانوی خانه داری گوشه فرش را کنار نمی زند تا جایی برای رشد کرم های ابریشم فراهم کند اما کمی پرس وجو نشان می دهد که این روایت هنوز کاملا پایان نیافته است.