آیشمن، ابتذال شر و رسانه مدرن

یک جنایت جنگی بدون زیرساختِ زبانی تداوم نمی یابد.

رسانه هایی مانند ایران اینترنشنال با تفکیک دروغین «حاکمیت» از «سرزمین»، تجاوز به خاک کشور را پنهان می کنند و با برچسب زنی به قربانیان، - بسم رب الشهدا و الصدیقین انگیزه اصلی برای نگارش این مقاله، یادآوری جمله ای تأمل برانگیز از فرداد فرحزاد، مجری و فعال رسانه ای است که چند سال پیش صراحتاً بیان کرد: من یک خبرنگار حرفه ای هستم و حتی اگر تندرو ترین رسانه جمهوری اسلامی هم به من پول بدهد، برایش کار می کنم.

این گزاره، فراتر از یک اظهارنظر شخصی، پرده از یک رویکرد خطرناک در ژورنالیسم مدرن برمی دارد؛ رویکردی که در آن تعهد اخلاقی ، عِرق ملی و وجدان بیدار به مسلخ منفعت طلبی مالی و شرح وظایف سازمانی می رود.

وقتی این چارچوب فکری در خدمت توجیه حمله نظامی به سرزمین مادری و مشروعیت بخشی به کشتار هم وطنان قرار می گیرد، ما دیگر با یک خطای رسانه ای مواجه نیستیم، بلکه با مشارکت در یک جنایت جنگی روبه رو هستیم.

بوروکراسی رسانه و تولید جنایتکارانِ پشت میزنشین هانا آرنت، فیلسوف آلمانی-آمریکایی، مفهوم ابتذال شر را در سال 1961 و پس از حضور در دادگاه آدولف آیشمن مطرح کرد.

آرنت به مفهوم جنایتکارانِ پشت میزنشین رسید؛ کسانی که هرگز مستقیماً دستشان به خون آلوده نمی شود، اما با تنظیم سیستم، چرخ دنده ه