زبان ایستادگی؛ قدرت روایت در الگوی ارتباطی امام

واکاوی کنش های ارتباطی امام خمینی در مدیریت جنگ، بحران و افکار عمومی/ چگونه «صداقت در بیان» و «معنابخشی به رنج»، جامعه را از دوران جنگ عبور داد؟ - در تاریخ سیاسی معاصر ایران، جنگ ایران و عراق، صحنه ای بود برای شکل گیری نوعی الگوی کم سابقه از رهبری ارتباطی که در آن، زبان، نماد، ایمان، روایت و اعتماد عمومی به عناصر اصلی اداره بحران تبدیل شدند.

امام خمینی، معمار نوعی ارتباط اجتماعی ـ عاطفی با جامعه بود که توانست در یکی از دشوارترین دوره های تاریخ ایران، همبستگی ملی تولید کند، اضطراب جمعی را مهار سازد و جنگ را از یک مسئله صرفاً نظامی به یک روایت اجتماعی بدل کند.

اکنون و در شرایط پُرتنش و بحران زده امروز ایران، بازخوانی کنش های ارتباطی امام، تلاشی برای فهم نسبت میان رهبری، افکار عمومی و مدیریت بحران در عصر رسانه های متکثر و شبکه های اجتماعی است.

تحلیل جنگ ها بدون مطالعه نظام ارتباطی رهبران سیاسی ناقص است.

بسیاری از جنگ ها در میدان افکار عمومی تعیین تکلیف می شوند.

در این میان، تجربه جمهوری اسلامی ایران در دهه 1360 واجد ویژگی خاصی بود؛ زیرا نظام سیاسی تازه تأسیس ایران، همزمان با بحران داخلی، ترور، فشار بین المللی و جنگی تمام عیار مواجه شد.