نگاهی به «عزاداران بَیَل»؛ چرا شاهکار ساعدی باورپذیر نیست؟

علاوه بر ضعف در شخصیت پردازی، برخی عبارات و دیالوگ هایی که ساعدی در دهان اهالی روستا گذاشته، چندان باورپذیر و منطبق بر واقعیت های فرهنگی نیستند.

- علاوه بر ضعف در شخصیت پردازی، برخی عبارات و دیالوگ هایی که ساعدی در دهان اهالی روستا گذاشته، چندان باورپذیر و منطبق بر واقعیت های فرهنگی نیستند.

مثلاً در بخشی از کتاب، پیرزنی عبارت السلام علیک یا الله را بر زبان می آورد؛ در حالی که بعید است هیچ مسلمانی در طول تاریخ اسلام به خداوند متعال سلام داده باشد.

عصر ایران؛ علی بهاری -کتاب عزاداران بَیَل یکی از آثار شناخته شدهٔ غلامحسین ساعدی* است که با رویکردی انتقادی به زندگی روستایی، خرافات و فقر در جامعهٔ زمان خود می پردازد.

با این حال، بررسی دقیق تر داستان های این مجموعه، نقاط ضعف و تناقضاتی را در شخصیت پردازی و منطق روایی اثر نشان می دهد که توجه به آن ها برای درک بهتر لایه های کتاب ضروری است.

نخستین نکتهٔ قابل تأمل، شخصیت مشدی اسلام است که به نظر می رسد نمادی از دین اسلام است.

مردم ساده دل روستا در مواجهه با بحران ها و مشکلات لاینحل خود به او پناه می برند؛ اما در عمل چیزی عایدشان نمی شود و راهکارهای مشدی اسلام برای حل معضلات روستا ناکارآمد جلوه می کند.