روسیه؛ از حق وتو تا یارِ تاب آوری

این دو، ناگزیر از همکاری هستند.

نه از روی محبت ایدئولوژیک، که از روی اشتراک در تهدیدها و منافع راهبردی.

و در روزهایی که جنگ تمام نشده و محاصره ادامه دارد، - همین ناگزیری بزرگترین برگ برنده ایران برای بقا و صیانت از استقلال خود خواهد بود.

عصرایران ؛ کامران مرادی، دانش آموخته روابط بین الملل -  وقتی از پنجره امنیت ملی به افق های غبارآلود خلیج فارس نگاه می کنیم، دیگر نمی توانیم خود را به سادگی قانع کنیم که اتکا به درون و نگاه به شرق صرفاً دو شعار سیاسی اند.

حملات غیرقانونی آمریکا و اسراییل به زیرساخت های نظامی، اقتصادی و صنعتی ایران، دیگر یک تهدید بالقوه نیست؛ یک واقعیت تمام عیار است که نفس های اقتصاد و امنیت کشور را نشانه گرفته است.

و این مبارزه ی تلخ و طاقت فرسا، هنوز به پایان نرسیده است.

در چنین میدانی، هر کشوری که بتواند نه فقط در بیانیه های دیپلماتیک، که در عمل و در لحظه های سرنوشت ساز در کنار ایران بایستد، باید در همین روزهای جنگ و پس از آن مورد توجه ویژه قرار گیرد.

حالا تصور کنید چنین کشوری، همسایه شمالی ما روسیه باشد.

اولین نشانه همراهی مسکو با تهران در جریان جنگ اخیر، دور آن میز گرد آبی رنگ در شورای امنیت هویدا شد.

وقتی آمریکا و متحدانش در میان کشورهای عربی قطعنامه موسوم به بحرین را برای محکومیت ایران روی میز آوردند ت�