شیرین عبادی؛ معمای یک دگردیسی/ از دادخواهی مدنی تا لابی گری رادیکال

بزرگترین نقد به عملکرد اخیر خانم عبادی، تناقض میان عنوان «سفیر صلح» و تشویق دولت های غربی به اِعمال تحریم های فلج کننده است.

او که پیش تر تحریم را ابزاری غیرانسانی می دانست، - بزرگترین نقد به عملکرد اخیر خانم عبادی، تناقض میان عنوان سفیر صلح و تشویق دولت های غربی به اِعمال تحریم های فلج کننده است.

او که پیش تر تحریم را ابزاری غیرانسانی می دانست، در سال های اخیر به یکی از لابی گران اصلی برای انزوای اقتصادی ایران تبدیل شده است.

عصر ایران؛ یلدا آذرپی- دگردیسی مواضع شیرین عبادی، حقوقدان برجسته و برنده جایزه نوبل صلح به فعال سیاسی حامی فشارهای حداکثری، یکی از مناقشه برانگیزترین موضوعات در تحلیل رفتار نخبگانِ خارج نشین است.

خانم عبادی که روزگاری نماد ایستادگی مدنی در چارچوب قانون و مخالفت با هرگونه دخالت خارجی در امور داخلی ایران بود، در سال های اخیر چرخشی بنیادین را به نمایش گذاشته است؛ تغییری که به نظر می رسد در بستری از انسداد سیاسی داخلی و سرخوردگی از الگوهای تغییر تدریجی شکل گرفته است.

او با عبور از جایگاه داور بی طرفِ حقوق بشر، به عرصه ای گام نهاده که مرز میان دفاع از حقوق شهروندان و حمایت از ابزارهای فشار بین المللی ــ که مستقیماً معیشت همان شهروندان را هدف قرار می دهد ــ مخدوش شده است.