وقتی چهار حلقه خاموش می شوند؛ قصه یک آئودی که در چین خودش را فروخت

یک جایی در مسیر تاریخ هر برند، لحظه ای هست که دیگر نمی شود وانمود کرد همه چیز مثل قبل است.

برای آئودی، آن لحظه وقتی رسید که تصمیم گرفت حتی نامش را هم عوض کند؛ - اما مسئله اینجاست.

تکنولوژی تنها چیزی نیست که یک برند را تعریف می کند.

وقتی وارد کابین می شوی، با یک فضای پر از نمایشگر، نورپردازی، هوش مصنوعی و امکانات دیجیتال مواجه می شوی.

یک نمایشگر 27 اینچی جلو، صفحه های اضافه برای سرنشینان عقب، سیستم صوتی چندده اسپیکری، دستیار صوتی که قرار است همه چیز را برایت انجام دهد.

همه چیز دقیقاً همان چیزی است که بازار چین می خواهد؛ و همین جا، آن حس قدیمی شروع می کند به محو شدن.

آن حس که وقتی پشت فرمان یک آئودی می نشستی، انگار با یک ماشین ساخته شده برای رانندگی طرفی، نه یک گجت متحرک.

اینجا دیگر تمرکز روی تجربه دیجیتال است، روی راحتی، روی نمایش؛ و این تغییر، فقط یک انتخاب نیست، یک اجبار است.

چون بازار چین همین را می خواهد؛ و اگر نخواهی این را بدهی، حذف می شوی.

برای همین است که همکاری با SAIC شکل می گیرد.

یک غول خودروسازی چینی که دقیقاً می داند مشتری داخلی چه می خواهد.

این همکاری، در ظاهر یک مشارکت است، اما در عمل، یک نوع سازگاری است.

آئودی مجبور شده بخشی از DNA خودش را کنار بگذارد تا بتواند با قواعد این بازار هماهنگ شود.