نگاهی به «کیمدی شو» و رویای دیجیتال نوجوانان

«کیمدی شو» بی نقص نیست، اما مهم تر از نقص فنی، داشتن «نگاه» است.

نگاهی که می گوید می شود با نوجوان امروز حرف زد، بدون اینکه از هوش مصنوعی ترسید، - کیمدی شو بی نقص نیست، اما مهم تر از نقص فنی، داشتن نگاه است.

نگاهی که می گوید می شود با نوجوان امروز حرف زد، بدون اینکه از هوش مصنوعی ترسید، از بردن اسم برند شرم کرد، یا کودک را به مثابه مشتری درجه دو تلویزیون فرض کرد.

یادداشت میهمان ؛ محمد تقی زاده - در سال هایی که سینما و تلویزیون ایران بیش از آنکه به دنبال کشف زبان مشترک با نسل زد و آلفا باشند، درگیر حفظ فرمول های قدیمی اند، نمایش خانگی به مدد پلتفرم هایی مثل فیلیمو، فرصت تجربه های تازه را پیدا کرده است.

کیمدی شو   محصول 1404، به کارگردانی میلاد رحیمی آبکنار و تهیه کنندگی علی باذل، یکی از همان تجربه هایی است که نه فقط با محتوا که با نگاه پشت صحنه اش، می توان آن را یک رخداد در برنامه سازی کودک و نوجوان دانست.

برخلاف بسیاری از آثار نمایش خانگی که هنوز از بردن نام برندها واهمه دارند یا تبلیغات را به شکلی سربسته و شرم آلود انجام می دهند، کیمدی شو با صراحتی تحسین برانگیز وارد قلمرو بیزنس می شود.

 همکاری شفاف با کیمدی شو و دیجی کالا در بطن مسابقه، نه تنها لطمه ای به روایت نمی زند، بلکه به آن هویت مستقل و جذابی می بخشد.