ترومای خاموش در اتاق های خبر

روزنامه نگاران در کنار ناامنی شغلی و فشار معیشتی، از فرسودگی روانی و آسیب هایی می گویند که سال ها در سکوت نادیده گرفته شده است - روزنامه نگاران در کنار ناامنی شغلی و فشار معیشتی، از فرسودگی روانی و آسیب هایی می گویند که سال ها در سکوت نادیده گرفته شده است زهرا جعفرزاده روزنامه شرق عباس کوثری عکاس، بعد از اینکه از زلزله بم در دی ماه سال 82 به تحریریه بازگشت، آن قدر تصویر جسد دیده بود، آن قدر از پیکرهای بی جان پیچیده در کفن عکاسی کرده بود که تا یک هفته با هیچ کس حرف نمی زد.

همین اتفاق برای عکاس و روزنامه نگار دیگری که از حادثه معدن زغال سنگ زمستان یورت آزادشهر بازگشته بود، افتاد.

کوثری یک بار دیگر هم که از حادثه مرگ بار اتوبوس زاهدان عکاسی کرده و جنازه های گرفتارشده در قیر را دیده بود، وقتی برگشت، در تحریریه گفت اگر این لنز دوربین نبود، ما هم مثل خیلی از مردم دوام نمی آوردیم ؛ بخشی از صحبت های بنفشه سام گیس که روزنامه نگار اجتماعی است.

جنازه های بیرون کشیده از زیر آوارها، جسدهای تکه تکه شده در محل سقوط هواپیمای اوکراینی، شیون مادران مقابل پزشکی قانونی کهریزک برای تشخیص هویت عزیزان ازدست رفته شان، زنان و مردان و کودکانی که بعد از موشک باران زخم در سر و صورتشان باز شده و خون جاری است، تصادفی که سبب سوختن تمام سرنشینان شده و از