آرش-2؛ پرنده ای که برای برگشت ساخته نشده

در آسمانِ جنگ های امروز، همیشه صدای جت ها تعیین کننده نیست.

گاهی یک پرنده کوچک، بی صدا و بی ادعا، مسیرش را آرام طی می کند، از رادار ها عبور می کند و درست در لحظه ای که کسی انتظارش را ندارد، - آرش-2 به عنوان یکی از پهپاد های انتحاری دوربرد، در ساختار کلی اش یک فلسفه مشخص دارد؛ رسیدن به هدف در فاصله ای که قبلاً برای چنین ابزار هایی دور از دسترس بود.

وقتی از برد حدود 2000 کیلومتر صحبت می شود، یعنی این پرنده می تواند از عمق یک سرزمین برخیزد و به اهدافی برسد که تا چند سال پیش فقط در برد موشک های کروز قرار داشتند.

این برد بالا، اولین چیزی است که توجه را جلب می کند، اما نکته مهم تر این است که چگونه به این برد رسیده.

برخلاف برخی از پهپاد های دیگر که از پیشرانه های جت کوچک استفاده می کنند، آرش-2 از یک موتور پیستونی بهره می برد.

این انتخاب در نگاه اول شاید ساده یا حتی قدیمی به نظر برسد، اما دقیقاً همین سادگی است که مزیت ایجاد می کند.

موتور های پیستونی مصرف سوخت پایین تری دارند، تعمیر و نگهداری شان ساده تر است و برای پرواز های طولانی با سرعت متوسط، کارایی بالایی دارند.

در مقابل، موتور های جت اگرچه سرعت بیشتری ایجاد می کنند، اما مصرف سوخت بالا و پیچیدگی بیشتری دارند.