15 اردیبهشت؛ روایت زنده هویت فرهنگی شیراز

15 اردیبهشت، فقط یک مناسبت در تقویم نیست؛ یادآور جایگاه شهری است که قرن ها با شعر، هنر، باغ، زیبایی و فرهنگ ایرانی پیوند خورده و همچنان یکی از مهم ترین کانون های هویت ساز در جغرافیای فرهنگی ایران به شمار می رود.

- 15 اردیبهشت، فقط یک مناسبت در تقویم نیست؛ یادآور جایگاه شهری است که قرن ها با شعر، هنر، باغ، زیبایی و فرهنگ ایرانی پیوند خورده و همچنان یکی از مهم ترین کانون های هویت ساز در جغرافیای فرهنگی ایران به شمار می رود.

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، 15 اردیبهشت فرصتی است برای بازخوانی جایگاه شیراز؛ شهری که نام آن با عطر بهار نارنج، طنین شعر و جلوه های کم نظیر فرهنگ و هنر ایرانی درآمیخته است و در حافظه تاریخی ایرانیان، نه فقط یک شهر، بلکه بخشی از هویت فرهنگی این سرزمین محسوب می شود.

شیراز، شهری است که در طول قرن ها توانسته با تکیه بر پیشینه تاریخی و فرهنگی خود، به نمادی ماندگار از ذوق، لطافت و اندیشه ایرانی بدل شود.

در این شهر، هر کوچه نشانی از فرهنگ دارد و هر باغ، روایتی از زیبایی، هنر و پیوند عمیق انسان ایرانی با طبیعت را بازگو می کند.

بسیاری، شیراز را با نام های بلندآوازه ای، چون حافظ و سعدی می شناسند؛ شاعرانی که آثارشان نه تنها در ادبیات فارسی، بلکه در زیست فرهنگی و فکری فارسی زبانان جایگاهی ماندگار یافته است.