زاینده رود در آینه میراث مکتوب

در لایه های مختلف میراث مکتوب ایران، زاینده رود نه صرفاً یک عارضه طبیعی، بلکه بخشی از هویت تاریخی و تمدنی اصفهان است؛ عنصری که در متون جغرافیایی، - در لایه های مختلف میراث مکتوب ایران، زاینده رود نه صرفاً یک عارضه طبیعی، بلکه بخشی از هویت تاریخی و تمدنی اصفهان است؛ عنصری که در متون جغرافیایی، سفرنامه ها و اسناد محلی حضوری مستمر دارد.

به گزارش خبرگزاری صدا وسیما ؛ همزمان با بازگشایی مجدد زاینده رود در اصفهان شعله وحدت پور، اصفهان پژوه به بررسی جایگاه این رودخانه در متون تاریخی و حافظه مکتوب شهر پرداخت.

زاینده رود در تاریخ اصفهان تنها یک عارضه طبیعی یا منبع آب نبوده، بلکه در لایه های مختلف میراث مکتوب ایران به مثابه یک عنصر تمدنی حضور داشته است؛ عنصری که ردپای آن را می توان در سفرنامه های جغرافی دانان و سیاحان قرون میانه، در متون تاریخی دوره های اسلامی، در وقف نامه ها و اسناد تقسیم آب، و حتی در گزارش های تصویری و توصیفی جهانگردان اروپایی جست و جو کرد.

بررسی این منابع نشان می دهد که زاینده رود در طول تاریخ، نه فقط در شکل گیری الگوی استقرار شهری و اقتصاد کشاورزی منطقه نقش داشته، بلکه به عنوان محور سازمان فضایی، بستر آیین های جمعی و حتی عامل شکل دهنده به سیمای اقلیمی و زیست محیطی شهر اصفهان عمل کرده است.