امروز با سعدی: مژدگانی که گل از غنچه برون می آید

بانویی در حال بوییدن گل؛ دوره صفوی ؛ محل نگهداری موزه فریر گالری واشنگتن/ Woman with a Spray of Flowers, circa 1575 AD- - عکس: بانویی در حال بوییدن گل؛ دوره صفوی ؛ محل نگهداری موزه فریر گالری واشنگتن/ Woman with a Spray of Flowers, circa 1575 AD- بامدادی که تفاوت نکند لیل و نهارخوش بود دامن صحرا و تماشای بهار صوفی از صومعه گو خیمه بزن بر گلزارکه نه وقتست که در خانه بخفتی بیکار بلبلان وقت گل آمد که بنالند از شوقنه کم از بلبل مستی تو، بنال ای هشیار آفرینش همه تنبیه خداوند دلستدل ندارد که ندارد به خداوند اقرار این همه نقش عجب بر در و دیوار وجودهر که فکرت نکند نقش بود بر دیوار کوه و دریا و درختان همه در تسبیح اندنه همه مستمعی فهم کنند این اسرار خبرت هست که مرغان سحر می گویندآخر ای خفته سر از خواب جهالت بردار هر که امروز نبیند اثر قدرت اوغالب آنست که فرداش نبیند دیدار تا کی آخر چو بنفشه سر غفلت در پیشحیف باشد که تو در خوابی و نرگس بیدار کی تواند که دهد میوه ی الوان از چوب؟یا که داند که برآرد گل صد برگ از خار وقت آنست که داماد گل از حجله ی غیببه در آید که درختان همه کردند نثار آدمی زاده اگر در طرب آید نه عجبسرو در باغ به رقص آمده و بید و چنار باش تا غنچه ی سیراب دهن باز کندبامدادان چو سر نافه ی آهوی تتار مژدگانی که گل از .