چرا مذاکره حتی اگر دستاورد نداشته باشد بهتر از مذاکره نکردن است؟/ طبعا مذاکره نباید مانع آمادگی های دیگر شود

پذیرش مذاکره نتایج کاملاً معکوسی داشت.

همه پذیرفتند که ایران می خواهد حل کند، هم در داخل کشور و هم در سطح جهانی چنین برداشتی مشهود بود.

- به گزارش جماران، عباس عبدی با عنوان آیا مذاکرات فایده دارد؟ در روزنامه اعتماد نوشت: یادداشت هایم در باره جنگ را با دفاع از اصل مذاکره آغاز می کنم.

چرا این مسأله مهم است؟ چون با یک مغلطه رایج علیه آن مواجهیم که عده ای با استناد به آن در صدد نفی مذاکره هستند.

آنان می گویند که ایالات متحده دنبال مذاکره نیست و در صدد اتلاف وقت یا خریدن فرصت است.

تجربه مذاکرات بهار سال گذشته (پیش از جنگ 12 روزه) و مذاکرات پیش از جنگ رمضان نیز نشانه درستی این ادعا است.

در تایید این ادعا حتی شواهدی را از مذاکرات اخیر هم ارایه می دهند.

هر سه مورد یا حداقل دو مورد اول کاملاً درست است، ولی این نافی فایده مند بودن مذاکرات نیست.

اتفاقاً در هر دو مورد قبلی برنده اصلی مذاکرات ایران بوده است، هر چند گفتگوها در عمل به نتیجه ای نرسید و جنگ شد؟ چرا این ادعا می شود؟ فرض کنیم که بهار سال گذشته پیشنهاد آمریکا در باره مذاکره را نمی پذیرفتیم و انجام نمی شد.

چه دستاورد مثبتی برای ایران حاصل می شد؟ هیچ.

به معنای دقیق هیچ.

هیچ کمکی هم به افزایش آمادگی رزمی ایران نمی کرد، چون مسیر آن مستقل از مذاکرات بود.