معلمانی که آینده ایران را می سازند

در دورترین روستاهای مرزی و میان پیچ وخم جاده های روستایی، دو معلم فداکار با کمترین امکانات، اما با بیشترین عشق، کلاس را به دل دشت و حسینیه برده اند تا چراغ یادگیری خاموش نماند.

- تبریز-در دورترین روستاهای مرزی و میان پیچ وخم جاده های روستایی، دو معلم فداکار با کمترین امکانات، اما با بیشترین عشق، کلاس را به دل دشت و حسینیه برده اند تا چراغ یادگیری خاموش نماند.

خبرگزاری مهر، گروه استان ها، زهرا ژرفی مهر: باد از فراز دشت های باز مرزی می گذرد و به گنبد آبی آسمان می خورد؛ جایی که کلاس درس، سقف همیشگی ندارد و گاهی زیر آسمان خدا شکل می گیرد.

اینجا روستای گِنانلوست؛ نقطه ای در صفر مرزی که روزگار جنگ و سال های دور هنوز ردّ خود را بر چادرهای عشایری و خانه های کوچک گذاشته است.

اما در همین سکوت روستا، صدای ورق زدن کتاب ها و پرسش دانش آموزان شش نفره یک کلاس چندپایه، نوید زندگی دوباره می دهد؛ زندگی ای که معلمی جوان و سخت کوش، با دستان خودش زنده نگه داشته است.

خانه های دورافتاده، جاده های خاکی و فاصله طولانی تا نزدیک ترین شهر، هیچ کدام نتوانسته اند چراغ آموزش را خاموش کنند.

در روستای دیگری بنام آغکند(آقکند)، چند کیلومتر آن طرف تر، حسینیه ای ساده هر هفته توسط یک معلم دهه هشتادی دو بار تبدیل به کلاس طراحی و دوخت می شود؛ جایی که نخ و سوزن در د