چرا فضانوردان آرتمیس2 در فضا گریه کردند؟

تیم فضانوردان مأموریت آرتمیس 2 در یک حضور عمومی اخیر در کانادا تأیید کردند که سفرشان به دور ماه و بازگشت به زمین، همراه با احساسات آمیخته ای از جمله گریه بوده است؛ - به گزارش جماران به نقل از مجله علمی این رویداد در ششم آوریل رخ داد و یک خورشیدگرفتگی بود که فقط از فضا قابل مشاهده است.

رید ویسمن، فضانورد، توضیح داد که تمرکز او در ابتدا بر روی وظایف علمی بود.

او گفت: از آنجایی که خورشید پشت ماه قرار داشت، کارهای علمی زیادی برای انجام دادن داشتیم.

اما این منظره فقط یک مأموریت علمی باقی نماند.

اعضای خدمه کم کم تحت تأثیر آنچه از پنجره ها می دیدند قرار گرفتند.

ویسمن گفت که به زودی صداهای هقهق و عبارات حیرت آمیزی مانند وای خدای من و باورم نمی شود را شنید.

با افزایش شگفتی درون فضاپیما، او به کار خود پشت دوربین ها ادامه داد تا اینکه بعداً به سمت تونل اتصال رفت، جایی که فرصت دیدن مستقیم منظره به او دست داد.

او ماه را توصیف کرد که به صورت سه بعدی و مانند یک کشتی شبح وار ظاهر می شد، با هاله ای از خورشید در پشت آن و نوری از زمین که به صحنه درخششی غیرعادی در تاریکی می بخشید.

او افزود: فکر نمی کنم ذهن انسان به اندازه ای تکامل یافته باشد که بتواند آنچه می بینیم را درک کند.