دوباره به «تقدس کار» بازگردیم/پاداش آنکه ریسک نوآوری را می پذیرد چیست؟

جامعه ای که ثروت خود را از طریق خلق ارزش افزوده، نوآوری و مهارت آموزی به دست می آورد، ناگزیر به سمت قانون مداری، پیش بینی پذیری و ثبات حرکت می کند.

- دوباره به تقدس کار بازگردیم/پاداش آنکه ریسک نوآوری را می پذیرد چیست؟ جامعه ای که ثروت خود را از طریق خلق ارزش افزوده، نوآوری و مهارت آموزی به دست می آورد، ناگزیر به سمت قانون مداری، پیش بینی پذیری و ثبات حرکت می کند.

به گزارش خبرنگار مهر،در نظریات کلاسیک و مدرن توسعه، تولید نه صرفاً یک فعالیت اقتصادی، بلکه یک زیربنای اخلاقی و تمدنی است.

جامعه ای که ثروت خود را از طریق خلق ارزش افزوده، نوآوری و مهارت آموزی به دست می آورد، ناگزیر به سمت قانون مداری، پیش بینی پذیری و ثبات حرکت می کند.

اما در فضای اقتصادی ما، پدیده ای تحت عنوان جذابیت وصف ناپذیر سوداگری شکل گرفته است؛ وضعیتی که در آن خرید و فروش دارایی های موجود (ارز، طلا، زمین و خودرو) بسیار سودآورتر و امن تر از راه اندازی یک واحد تولیدی یا خدماتی خلاقانه است.

وقتی خرید و فروش جای ساختن را می گیرد نخستین لایه آسیب، در جابجایی پاداش ها در اقتصاد نهفته است.

در یک اقتصاد سالم، بالاترین پاداش متعلق به کسی است که ریسک نوآوری را می پذیرد.