محاصره دریایی، نقض آتش بس است

بر اساس موازین بین المللی، آتش بس میان طرفین جنگ به معنای قطع عملیات های نظامی به طور موقت یا به صورت دائم بوده و در صورت نقض آتش بس توسط یکی از طرفین، حق عمل متقابل برای طرف دیگر، محفوظ است.

به دنبال تجاوز غیرقانونی آمریکا و اسراییل به ایران و واکنش مقتدرانه نیرو های مسلح، با میانجیگری پاکستان در تاریخ 18 فروردین 1405 ایران و آمریکا با توقف جنگ به مدت 12 روز موافقت کردند و طرفین متعهد شدند تمام عملیات های نظامی خود را برای آغاز مذاکرات، متوقف کنند.

اما آمریکا پس از دور اول مذاکرات به نحو دیگری تجاوز خود را ادامه داد و با نقض آتش بس، محاصره دریایی ایران را آغاز کرد.

اگرچه آمریکا و دستگاه های تبلیغاتی این کشور وانمود می کنند که محاصره دریایی نقض آتش بس نیست، اما قوانین و مقررات بین المللی، محاصره چه دریایی، چه زمینی و چه هوایی را یک اقدام نظامی و مغایر با آتش بس می دانند.

در این رابطه توجه به موارد زیر موضوع را بیشتر روشن می سازد.

1.

قطعنامه مصوب مجمع عمومی سازمان ملل به شماره 3314 و تحت عنوان تعریف عمل تجاوزکارانه ، محاصره دریایی را جزء مصادیق اصلی جنگ و تجاوز به شمار می آورد.

این قطعنامه می گوید: محاصره دریایی، یک عمل جنگی ست و به عبارت دیگر می توان آن را عملیات نظامی تلقی کرد، چرا که شامل استفاده از قوای نظامی علیه بنادر طرف مقا�