طنزپردازی که از دست ساواک «آواره» شد!

یکی از اشعار انتقادی مهدی تعجبی درباره وضعیت حجاب و گسترش فرهنگ برهنگی در دوران پهلوی در نشریه توفیق، موجب حساسیت ساواک شد و او را تحت تعقیب قرار داد.

- خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، طاهره طهرانی: مهدی تعجبی، شاعر و طنزپرداز ایرانی، در سال 1319 خورشیدی در شهر همدان متولد شد.

او از دوازده سالگی به سرودن شعر روی آورد و از همان سال های نخست، شعر را ابزاری برای بیان نگاه انتقادی خود به مسائل اجتماعی و شرایط زمانه قرار داد.

بخش مهمی از سروده های او در قالب طنز شکل گرفت؛ طنزی که با زبانی ساده و قابل فهم، به نقد مسائل اجتماعی و فرهنگی می پرداخت.

بخشی از فعالیت های ادبی او با نشریه طنز توفیق گره خورده است.

انتشار یکی از اشعار انتقادی وی درباره وضعیت حجاب و گسترش فرهنگ برهنگی در دوران پهلوی در این نشریه، موجب حساسیت ساواک شد و او را تحت تعقیب قرار داد.

به همین دلیل تعجبی برای مدتی ناچار بود محل زندگی خود را به طور مداوم تغییر دهد؛ وضعیتی که سبب شد تخلص آواره همدانی را انتخاب کند.

شعری با عنوان خوش است در سال هفتم مجله توفیق ماهانه، در آذر 1347 منتشر شده را می خوانیم: دیدن چهره دلجوی تو از دور خوش است وصف زیبایی تو پیش یکی کور خوش است با تو هم صحبتی اندر شب تاریک رواست دوری از پیش تو آنگه که بود نور، خوش است چشم شهلای تو تشبیه نمودن به عدس