نجف دریابندری ؛ مترجم مستطاب (+صدا)

نجف دریابندری وقتی در سال 1337 از زندان آزاد شد، دچار افسردگی و سرگشتگی شدیدی شده بود.

سرخوردگی ناشی از شکست دولت دکتر مصدق و چهار سال اسارت، ابر ناامیدی را بر آسمان دل نجف افکند.

- همین خطوط مختصر شاید به بهترین وجه نگرش تجربه گرای نجف دریابندری در ترجمه را به ما نشان می دهد و این که چرا اساساً زبان فارسی در ترجمه های دریابندری مانند موم است و او گویی باید آن قدر موم را ورز دهد تا به شکل دلخواه خودش درآید؛ که زمانی عبدالله کوثری، دیگر مترجم توانای کشورمان، در توصیف دریابندری و کارش گفته بود: نجف بیشتر نون فارسی خوبش را می خورد.

خب این بحث را این جا بگذاریم و برویم به ابتدای زندگی نجف خان دریابندری، فرزند ناخدا خلف دریابندری.

نجف خان در سال 1308 در آبادان متولد شد.

تا سن 13، 14 سالگی، نجف بچه ای بود عادی مثل بقیه اهالی جنوب؛ عاشق دریا و سینه سوخته آفتاب آن دیار.

اما در این زمان اتفاقی جالب برای او رخ داد.

داستان از این قرار بود که در آن زمان در آبادان، انگلیسی های زیادی در تأسیسات نفتی و شرکت نفت ایران و انگلیس مشغول به کار بودند و زمان هم، زمانه جنگ جهانی دوم بود.

نجف هم آن قدر قاطی این انگلیسی ها بر خورد و کنار درِ سینمای مخصوص آن ها ایستاد و شاید یکی دو بار هم قایمکی وارد سینما شد که عشق به آوا و صدای کلمات انگلیسی در جان و دلش نشست�