ST-26 ؛ نمایش خلاقیت واحد مهندسی ارتش شوروی (+عکس)

خودرو پل گذار ظرفیت 2 خدمه را داشت.

وزن رزمی آن 9500 کیلوگرم بود.

زره فولادی بده 15 میلیمتر قطر داشت.

در بخش پیشرانه هم یک تپنده بنزینی 90 اسب بخاری قرار گرفت که بیشینه سرعت 28 کیلومتر برساعت و برد حرکتی 140 کیلومتر را با هر بار سوخت گیری در اختیار اوپراتور تانک قرار می داد.

-  -در سال 1932، اعضای آکادمی مهندسی نظامی شوروی با تغییر شاسی تانک دو برجه T-26 مدل 1931 یک تانک پل گذار را توسعه دادند.

دو برجک از محل اصلی خود برداشته شدند، برجک اصلی جدید در مرکز بدنه به تجهیزات لازم برای قرار دادن پلی روی زمین مجهز شده بود که امکان عبور از سنگرها و گودال هایی تا عرض 6.

50 متر را فراهم می کرد.

این خودرو نظامی با نام ST-26 شناخته شد و در سال 1933 برای تولید انبوه آماده بود.

در نهایت، 65 دستگاه از سال 1934 وارد خدمت شدند.

بعدها چندین نمونه اولیه متفاوت نیز به عنوان نسخه های مختلف ST-26 ساخته شدند.

یکی از آن ها دارای پل کشویی بود و دیگری از سامانه پرتاب پل واژگون شونده استفاده می کرد.

با وجود تلاش ها، این نمونه ها بیش از حد پیچیده بودند و تولید انبوه نشدند.

خودرو پل گذار ظرفیت 2 خدمه را داشت.

وزن رزمی آن 9500 کیلوگرم بود.

زره فولادی بده 15 میلیمتر قطر داشت.

در بخش پیشرانه هم یک تپنده بنزینی 90 اسب بخاری قرار گرفت که بیشینه سرعت 28 کیلومتر برساعت و برد حرکتی 140 کیلومتر را با هر