فصلی برای آیین «گَل بَرینه» در کرمانشاه

پشم چینی راهی بود که هم بقای انسان ها و هم بقای دام ها را تضمین می کرد و انسان را از سرمای زمستان و دام ها را از گرمای تابستان نجات می داد.

  - پشم چینی راهی بود که هم بقای انسان ها و هم بقای دام ها را تضمین می کرد و انسان را از سرمای زمستان و دام ها را از گرمای تابستان نجات می داد.

  هر ساله در میانه های فصل بهار، زمانی که هنوز تندی آفتاب بر سوزناکی سرما غلبه نکرده، ایل ها و عشایر مناطق مختلف کرمانشاه به جنب و جوش می افتند و بساط آیینی قدیمی را برای پشم چینی گله های گوسفندانشان در دامنه ها و دشت ها برپا می کنند.

به گزارش ایسنا، عزیز مصطفایی کارشناس میراث فرهنگی ناملموس کرمانشاه با بیان اینکه پشم چینی از قدیم الایام در کرمانشاه رواج داشته، گفت: کرمانشاه به واسطه شرایط جغرافیایی و آب و هوای کوهستانی خود از دیرباز مرکزی برای پرورش دام ها خصوصا بز و گوسفند بوده و طبق مستندات تاریخی تپه باستانی گنج دره یکی از اولین نقاطی است که بز را در آن اهلی کرده اند.

  مصطفایی با بیان اینکه زمان زیادی طول کشیده تا نیاکان ما به دانش تهیه لباس از پشم گوسفندان رسیدند، تصریح کرد: پشم چینی راهی بود که هم بقای انسان ها و هم بقای دام ها را تضمین می کرد و انسان را از سرمای زمستان و دام ها را از گرمای تابستان نجات می داد.