جنگ 40 روزه و حکایت «لیلی» درون ما!

بعضی از ما در این جنگ 40 روزه، «صادق مشکینی» شدیم - ( پرستویی در لیلی با من است) حالا نه لزوماً مثل او عاقبت به خیر و قهرمان اما به تاریک خانه درون مان نور تابیده شد.

- بعضی از ما در این جنگ 40 روزه، صادق مشکینی شدیم - ( پرستویی در لیلی با من است) حالا نه لزوماً مثل او عاقبت به خیر و قهرمان اما به تاریک خانه درون مان نور تابیده شد.

عصرایران؛ احسان محمدی- در کشورهای جنگ زده تفریحات هم فرق می کند.

بچه ها روی لوله تانک های سوخته، سُر می خورند، کلکسیون ترکش می سازند یا با پای مصنوعی شان بازی می کنند.

بزرگ ترها هم سرگرمی هایی شبیه این دارند، مثلاً زمان جنگ سوریه یکی از تفریحات من، گشتن در صفحات عربی و پیدا کردن دیوارنوشته ها بود.

تکه شعرها، دل تنگی ها، خشم از سیاست مداران، عاشقی ها یا حتی گله از روزگار.

یک نفر روی دیواری گلوله خورده و زخمی نوشته بود: الوطن لِلأغنیاء، والوطنیه لِلفقراء به فارسی می شود: وطن برای ثروت مندان است و وطن پرستی برای فقرا! احتمالاً برگرفته از یک نوشته بلندتر منسوب به محمود درویش که می گوید: وطن برای ثروتمندان است اما برای فقرا کار، رنج، مالیات، سیگار، سرود ملی و مرگ در جنگ هاست! در این مدت خیلی هایمان از نگرانی برای وطن گفتیم، از وطن دوستی نوشتیم، وطن فروشان را لعنت کردیم و کم نیش و کنایه و فحش از آن ها نشنیدیم که خ