جامعه ایرانی در برزخ «صلح مسلح»

اگر بخواهیم وضعیت کنونی را در یک مفهوم خلاصه کنیم، «صلح مسلح» یکی از مفاهیمی است که می تواند بخشی از روند کنونی در کشور را توصیف کند؛ وضعیتی که نه صلح است و نه جنگ، - پس از آغاز جنگ در صبح روز 9 اسفند سال 1404 و چهل روز بمباران بی وقفه، بامداد 18 فروردین و در شرایطی که افکار عمومی در هراس قطع برق و تحقق وعده دونالد ترامپ برای هدف قرار دادن زیرساخت ها به سر می برد، با رد و بدل شدن چند توییت در شبکه ایکس ، آتش بسی دو هفته ای برقرار شد.

این مهلت اما چند روز پیش به پایان رسید و در فضایی آکنده از ابهام و اخبار متناقض، به صورت یک طرفه از سوی ترامپ تمدید شد؛ هم زمان، محاصره دریایی ایران نیز آغاز شد.

اکنون جامعه در میان سیلی از اخبار ضد و نقیض و هم زمان درگیر شکاف و منازعه میان جریان های مختلف اصول گرا و نو اصول گرا بر سر ادامه جنگ، مذاکره یا پذیرش آتش بس است.

در این میان، افکار عمومی همچنان ملتهب است و هر روز با موجی فزاینده از گرانی مواجه می شود.

اگر بخواهیم وضعیت کنونی را در یک مفهوم خلاصه کنیم، صلح مسلح یکی از مفاهیمی است که می تواند بخشی از روند کنونی در کشور را توصیف کند؛ وضعیتی که نه صلح است و نه جنگ، بلکه نوعی تعلیق ساختاری است که جامعه را در تنشی دائمی مستهلک می کند.