کارون و بلای بی آبی

این میراث باستانی که به شکل امانت به ما رسیده و می بایست به نسل های بعد تحویل داده شود،  متأسفانه در سال های اخیر  تغییرات زیادی به خود دیده.

- از برداشت بی رویه آب از سرشاخه های آن، تا آلوده شدنش بوسیله انواع پسآب های خانگی، صنعتی و کشاورزی، تا تغییر بستر و حریم بستر رودخانه، تا ساختمان سازی در بستر آن و تا لایروبی نشدنش مورد بی مهری و تخریب قرار گرفته.

نسرین ضمیری در یادداشتی با عنوان مو کارون دردم تیام هرس و خینه در روزنامه اعتماد نوشت: هر کدام از کتاب های جغرافی را که مطالعه کنیم، کارون را به عنوان پرآب ترین، بزرگترین و طولانی ترین رودخانه ایران معرفی می کند، که در طول مسیر بیش از 800 کیلومتری خود از کوهرنگ در استان چهار محال و بختیاری تا استان خوزستان تأمین کننده آب کشاورزی، تولید برق نیروگاه های برقآبی، آب آشامیدنی و آب مورد نیاز صنایع شهرهای مسیر خود است.

این رودخانه به عنوان  هفدهمین میراث طبیعی ایران بهمن ماه 89 در فهرست وزرات میراث فرهنگی قرار گرفته.

رودخانه کارون ضمن تأمین آب آشامیدنی شهر اهواز به عنوان نماد این شهر با هشت پلی که بر روی آن احداث شده به همراه جاده ها و پارک های ساحلی و همچنین به عنوان استراحتگاه گاومیش ها و انجام مراسم مذهبی و آیینی(مندایی ها) پیروان حضرت یحیی (ع) و قایق سواری و ماهیگیری جلوه گری