منظور سقراط از عبارت «خودت را بشناس» چه بود؟

یکی از مشهورترین آموزه های تاریخ فلسفه جمله ایست که می گوید: «خودت را بشناس».

اما این سخن به راستی چه معنایی دارد؟ - یکی از مشهورترین آموزه های تاریخ فلسفه جمله ایست که می گوید: خودت را بشناس .

اما این سخن به راستی چه معنایی دارد؟ روی معبد دلفی که وقف آپولون شده بود، این جمله حک شده بود: خودت را بشناس ؛ شعاری که سقراط بارها و بارها در گفت وگوهای افلاطونی به آن اشاره می کرد.

برای سقراط، خودشناسی جوهره فلسفه بود؛ نه به معنای مدرن کشف خود یا روان کاوی، بلکه به معنای بررسی اخلاقی و اندیشمندانه ی خویش.

به گزارش فرادید، در این مقاله، بررسی می کنیم خودشناسی از دیدگاه سقراط چه بود و چرا برای او همیت زیادی داشت.

  کدام یک از گفت وگوهای افلاطونی به خودشناسی می پردازند؟  در چندین گفت وگوی افلاطونی، از جمله خارمیدس و فایدروس ، موضوع خودشناسی بیان می شود.

در خارمیدس، کریتیاس استدلال می کند عبارت دلفی خودت را بشناس نوعی درود به معنای sophrosyne است؛ واژه ای که بیشتر به خویشتنداری ترجمه می شود و معنای دقیق تر آن سلامت روان است.

سقراط تعریف کریتیاس از خودشناسی را چالش می کشد.

این گفتگو تنشی را میان تعریف خودشناسی در قالب دانشی که به یک موضوع معطوف است، نشان میدهد.