چرا «خودآگاهی» می تواند مانع عشق شود؟

خودآگاهیِ صرف، بدون تغییر رفتار عملی، می تواند با ایجاد استانداردهای سخت گیرانه و جایگزینی «تحلیل ذهنی» با «حس واقعی»، روابط عاطفی را به بن بست بکشاند.

- خودآگاهیِ صرف، بدون تغییر رفتار عملی، می تواند با ایجاد استانداردهای سخت گیرانه و جایگزینی تحلیل ذهنی با حس واقعی ، روابط عاطفی را به بن بست بکشاند.

در عصر ستایش بی پایانِ خودشناسی، مرز باریکی میان بینش رهایی بخش و نشخوار فکری فلج کننده وجود دارد که می تواند صمیمی ترین پیوندهای انسانی را به آزمایشگاهی برای کالبدشکافی مداومِ دردها تبدیل کند.

به گزارش فرارو به نقل از فوربز، در فضای روان شناسی مدرن، خودآگاهی احتمالاً ستایش شده ترین ویژگی انسانی است.

از کلینیک های روان درمانی گرفته تا کتاب های پرفروش، مدام به ما گوشزد می شود که زندگی نیازموده ارزش زیستن ندارد و کلید داشتن یک رابطه عاطفی شکوفا و پایدار، در درک عمیق و سخت گیرانه از سازوکار روانی خودمان نهفته است.

پیام ساده و روشن به نظر می رسد: هرچه آگاهی شما نسبت به درونتان بیشتر باشد، در عشق موفق تر خواهید بود.

اما واقعیت های علمی و پژوهش های دهه های اخیر، پرده از یک مشکل ضدشهودی برمی دارند که درست در مقابل چشمان ما پنهان شده است.