دیکتاتوریِ کلیکی / نوشتاری از سعید حجاریان

در عرصه عمومی از اساس «دیالوگ» بلاموضوع شده که این نقطه آغاز «دیکتاتوریِ کلیکی» است.

بدین نحو که بلوک محروم از امکانات عرصه عمومی تمنیّات و آراء خود را صرفاً از طریق «پست»های شبکه های اجتماعی به نمایش می گذارد.

- در عرصه عمومی از اساس دیالوگ بلاموضوع شده که این نقطه آغاز دیکتاتوریِ کلیکی است.

بدین نحو که بلوک محروم از امکانات عرصه عمومی تمنیّات و آراء خود را صرفاً از طریق پست های شبکه های اجتماعی به نمایش می گذارد.

در مقابل ساخت قدرت نیز با اتکاء به بودجه عمومی و در پس حیات قرارگاهی امر گفت وگو را به پست و ری پست و لایک تقلیل داده است.

 *سعید حجاریان جامعه ایران و متغیرهای مؤثر بر تحولات آن را می توان ذیل چندین رهیافت توضیح داد.

با ارجاع به انقلاب اسلامی، می توان از نظریه های انقلاب گفت، به وضعیت گردش نخبگان و الگوهای توسعه ارجاع داد، و یا دست آخر به سیاست های شبه ائتلافی و آنچه در پستوهای ساخت قدرت می گذرد، اشاره کرد.

اگر جملگی این رهیافت ها را در یک روش طولی و زمان مند، در کنار یکدیگر قرار دهیم، به نقطه ای مهم رهنمون خواهیم شد و آن این که نقش و کارویژه جامعه، اعم از تشکل های رسمی، اجتماع هایِ ساخت یافته و نیز هویت های منفرد به تدریج تحلیل رفته است و گویی ما به عصر سیاست توده ای پرتاب شده ایم.