جنگ رمضان و فروپاشی اتاق تصمیم سازی ترامپ؛ وقتی غرایز شخصی جای راهبرد را گرفت

اندیشکده بنیاد کارنگی برای صلح بین المللی در تحلیلی به قلم دنیل سی.

کورتزر، جنگ رمضان را نشانه ای آشکار از ناکارآمدی دستگاه امنیت ملی دولت ترامپ می داند؛ - سرویس بین الملل جماران: سیاست خارجی آمریکا همواره بازتابی کاملاً شخصی از تمایلات، جاه طلبی ها و نگرانی های یک رییس جمهور بوده است.

با این حال، روسای جمهور معمولاً صرفاً بر اساس غرایز خود عمل نمی کنند.

در عوض، آنها از قدرت نهادی دولت و فرآیند بین سازمانی تعبیه شده در قانون امنیت ملی که اطلاعات خام، تحلیل های ارزش افزوده، پیشنهادهای سیاسی و ارزیابی های ریسک-فایده را برای تصمیم گیری در مورد سیاست تولید می کند، بهره می برند و از آن بهره می برند.

این سیستم بدون نقص نیست، همیشه روان کار نمی کند و نمی تواند نتایج مثبت را تضمین کند.

اما، مانند کنترل ها و توازن ها در سیستم حکومت قانون اساسی ما، سیستم سیاست خارجی راهی بسیار بهتر برای سیاست گذاری است تا تکیه بر هوس های فردی، منافع شخصی، نقاط ضعف و تعصبات رییس اجرایی.

وارد جنگ رییس جمهور دونالد ترامپ با ایران شوید.

این درگیری نمونه بارز یک سیستم سیاست گذاری ناکارآمد است که ناشی از تهی شدن بوروکراسی امنیت ملی، کاهش ارزش تخصص و تجربه و تمایلات کاملاً شخصی این رییس جمهور است.