نگاهی به «پدیده جنگ» در شاهنامه فردوسی

در شاهنامه فردوسی، جنگ ها در دو ماهیت خیر و شر یا قدسی و اهریمنی به هدف اثبات وجودیت و نیل به مقصود والا یا دون، موتور حرکت و پیش برنده در حماسه اند.

- در شاهنامه فردوسی، جنگ ها در دو ماهیت خیر و شر یا قدسی و اهریمنی به هدف اثبات وجودیت و نیل به مقصود والا یا دون، موتور حرکت و پیش برنده در حماسه اند.

جنگ با همه نفرت انگیزی، طبق نظریان برخی فیلسوفان، واقعیتی است فراگیر و حتی از نظر برخی مورد نیاز زندگی بشر و لازمه بودن.

شاهنامه فردوسی، مهم ترین اثر حماسی کشور ما در تاریخ است که همواره از جهات مختلف ادبی، تاریخی و حتی درس زندگی مورد توجه خاص و عام در داخل و خارج بوده است.

محققان با رجوع به این اثر مهم و مایه مباهات، پدیده جنگ و ضدجنگ را از دیدگاه آن مورد کاوش قرار داده اند.

  به گزارش ایسنا، طبق گفته پژوهشگران، جنگ و صلح بخش مهمی از تاریخ زندگی بشر را تشکیل می دهند و در پی اهمیت این دو، فلاسفه نیز در این موضوع ورود کرده و در مورد جنگ و ضد جنگ بسیار پرداخته و باور داشته اند که جنگ و صلح هر دو در نابودی یا رستگاری انسان تأثیر مستقیم دارند.

به همین دلیل فیلسوفانی چون نیچه و هایدگر به تبع هراکلیتوس با نگاه فلسفی سراغ جنگ رفته اند.

در شاهنامه فردوسی، جنگ ها در دو ماهیت خیر و شر یا قدسی و اهریمنی به هدف اثبات وجودیت و نیل به مقصود والا یا د�