ایرانِ تازه ای که از پسِ این جنگ برمی کشد

فردای روزی که از این جنگ با همه صدمات و خسارات آن بیرون آییم، ایرانیان و جهانیان به تماشای ایرانی تازه خواهند نشست که نشان داده می توان تن نداد و راهی دیگر پیمود.

- .

عصر ایران؛ احسان اقبال سعید- جنگ و بیداد عبرانی و گاوچرانی علیه ملت ایران به فصل های رو به پایان خود رسیده است.

 پیش تر وقتی سرزمین ما در درازنای تاریخ آماج حملات قدرت های بزرگ قرار می گرفت، عموماً ویرانی بود و پایان حاکمیت ها و جداسری و البته مقاومتی که با اندکی اغماض حتی به سه روز هم نمی رسید.

  به گاه جنگ جهانی اول، قدرت های بزرگ بی اذن و بی اجازه و حتی بدون آنکه ما مداخله مستقیمی در جریان جنگ داشته باشیم خاک کشور ما رو اشغال کردند، آلمان ها هم در کنار آنها به کار اطلاعاتی و خرابکاری و به تشیجع و تسلیح بخشی از عشایر ایران برای اقدام بر علیه متفقین پرداختند.

انگلستان و دولت روسیه تزاری هم به طور مستقیم خاک کشور ما را اشغال کردند.

  پیامد آن، ضعیف شدن نهال انقلاب مشروطه ما، ضعف اقتصادی مفرط و دامن زده شدن به جدا سری هایی نسبت به مرکز بود که اطراف و اکناف ایران رو آماج خود قرار دادند: از شیخ خزعل در خوزستان تا خوانین محلی در زابلستان یا اقبال السلطنه ماکویی در آن سوی ایران و دیگر و دیگر و دیگرو از همه این ها بدتر به مخاطه افتادن نهال مشروطه .