عکس: معراج شهدا؛ جایی که زمان می ایستد

اینجا معراج الشهدای بهشت زهرای تهران است، جایی که دیوارهایش نفس درد را می شناسند و خانواده ها وارد لحظاتی می شوند که هیچ قلبی برای آن آماده نیست.

- عکس: معراج شهدا؛ جایی که زمان می ایستد اینجا معراج الشهدای بهشت زهرای تهران است، جایی که دیوارهایش نفس درد را می شناسند و خانواده ها وارد لحظاتی می شوند که هیچ قلبی برای آن آماده نیست.

هوا سنگین است؛ نه از سکوت، بلکه از دلتنگی ای که انگار روی شانه ها می نشیند.

اینجا، اولین دیدار دوباره آغاز می شود؛ لحظه ای که دنیا برای چند دقیقه ای متوقف می شود.

مادر دستش را روی صورت فرزندش می کشد؛ آهسته، انگار می ترسد لمسش هم تمام شود.

پدر همان جا می ایستد، اما پاهایش دیگر از خودش نیستند.

همسری آرام اسمی را تکرار می کند؛ مثل دعا، مثل بغضی که نمی خواهد بشکند.

کودکی دستان کوچکش را روی تابوت می گذارد و بی صدا دنبال گرمایی می گردد که دیگر نیست؛ و درست در همین چند دقیقه کوتاه، چیزی در دل آدم می شکند و همان جا می ماند؛ جایی میان نور کم جان سالن و بوی آخرین خداحافظی.

لحظاتی که نه می شود فراموشش کرد و نه می شود از آن عبور کرد؛ فقط باید آن را با تمام وزنش در آغوش گرفت.