مزیت ویژه ایران در جنگ زیرساختی

بیست و هشتمین روز و شب جنگ تحمیلی، یک موقعیت و وضعیت خاص و ویژه را در نبرد اطلاعاتی و امنیتی و نظامی موجود برای طرفین به همراه داشت؛ آنچنان که می توانیم از آن با عنوان ورود جنگ به فازی تازه از نبردهای سهمگین، آن را قلمداد کرد.

نزدیک به 3 دهه است که ایران و متحدان منطقه ای ایالات متحده در منطقه خاورمیانه و درست تر بگوییم غرب آسیا ، مشغول یک نبرد پنهان و غیر مستقیم تاکتیکی و موازنه ساز هستند و مشغول تمهید و تدارک و پشتوانه سازی پیرامون ارتقای ظرفیت های ملی و منطقه ای برای هماوردی در جنگ محتملی که این روزها به نقطه عطف خود رسیده و پرده ها فرو افتاده است و دو طرف با همه قوا و ظرفیت های خود در برابر یکدیگر صف آرایی کرده اند.

ایران به طور طبیعی به لحاظ لجستیکی و ادوات نظامی در برابر بزرگترین ارتش مکانیزه طول تاریخ جهان و شریک راهبردی آن که متخصص در عملیات تروریستی و جنگ های ترکیبی است، امکان موازنه سازی ندارد اما ایران در این میان دست بسته و در نقطه ضعف قرار ندارد.

ایران از موقعیت سوق الجیشی و جغرافیای راهبردی برخوردار است که می تواند نه تنها فقط نقاط ضعفش را پوشش دهد که در روند و جریان جنگ به ایران مزیت راهبردی و دست بالا و برتر را ببخشد.