12 ساعت حماسه در خیابان کشور دوست؛ غم و اندوه ملت برای پدر

از ساعت 9 صبح که اولین گریه ها در خیابان جمهوری بلند شد، تا پاسی از شب که آخرین مداح در خیابان «کشور دوست» صدایش را به آسمان فرستاد.

- 12 ساعت حماسه در خیابان کشور دوست؛ غم و اندوه ملت برای پدر از ساعت 9 صبح که اولین گریه ها در خیابان جمهوری بلند شد، تا پاسی از شب که آخرین مداح در خیابان کشور دوست صدایش را به آسمان فرستاد.

خبرگزاری مهر - گروه جامعه: تهران دیروز نفس نمی کشید.

تهران دیروز یک قلب بود که می تپید، اما برای رهبری که رفته بود.

از ساعت 9 صبح که اولین گریه ها در خیابان جمهوری بلند شد، تا پاسی از شب که آخرین مداح در خیابان کشور دوست صدایش را به آسمان فرستاد، شهری که شاهد رفتن یک بزرگ مرد بود، به شهادت یک عشق بزرگ ایستاد.

چهلمین روز شهادت رهبر فقید انقلاب اسلامی.

روزی که ایران نشان داد همچنان مقاوم ایستاده است، و در عزای پدرش، زنده تر از همیشه نفس می کشد.

ساعت 9 صبح؛ میدان جمهوری: ازدحامی که بغض بود صبح دیروز، تهران بیدار نشد.

تهران از همان شب قبل بیدار بود.

ساعت 9 صبح که رسماً مراسم آغاز شد، خیابان کشور دوست جاری از اشک بود.

پیرمردی با محاسنی سفید از برف پیری، اما چشمانی سرخ از آتش فراق، با دستی لرزان به دیوار تکیه داده بود.