طلبه و قالیباف!

اگر آقای قالیباف در این وضعیت به غایت بغرنج و خطرناک، داوطلب مذاکره با یک نیروی متجاوز و تبهکار شده است، نه فقط جای نکوهش ندارد بلکه به لحاظ ازخودگذشتگی حیثیتی، - باید او را تحسین کرد.

  احمد زیدآبادی در کانال تلگرامی خود نوشت: در فضای مجازی فیلمی از فردی در لباس طلبگی دیدم که با خشم و نفرتی عمیق، محمد باقر قالیباف را خطاب قرار می داد و او را به دلیل مذاکره با تیم آمریکا به خیانت به خون همرزمان خود متهم می کرد و آخر سر هم به اصل مذاکره و همهٔ حامیان و تأییدکنندگان آن لعنت می فرستاد.

من با این طلبه و عقاید و گرایش و پیشینهٔ او آشنایی ندارم ولی با مشاهدهٔ فیلم او به لحاظ شهودی ادراکم این بود که بر خلاف برخی افراد دیگر، از سر نمایش و تظاهر به قصد پوشاندن منفعتی شخصی یا جناحی، حرف نمی زند و به واقع از آنچه نسبت به آن اظهار تنفر کرده، متأثر و متألم است.

با این حال، واضح است که این طلبه، قادر به تشخیص مرزهای امور شخصی و هیجانی از مصالح زندگی عمومی و بخصوص واقعیت بی رحم و سرشت دردناک سیاست و حکومتداری نیست و سطوح مختلف حوزه های زندگی بشری را در هم آمیخته و توان تفکیک آنها را از دست داده و یا اساساً به دست نیاورده است.

  نمی دانم آیا کسی مثل او، تجربه ای از هیئت های صلح و سازش قضایی دارد؟ این هیئت ها که معمولاً متشکل از ریش سفیدان و معتمد