بازگشت زندگی به تهران با درس های یک سفر سخت

دشمنی که نه تنها در میدان جنگ، که در هدف قرار دادن زیرساخت های غیرنظامی، بیمارستان ها و حتی کاروان های امدادرسان، هیچ خط قرمزی را رعایت نکرد.

- اتفاقاً جنگ، هرچند تلخ و ویرانگر، یک دستاورد هم برای جامعه ایران داشت: ایجاد حس مشترک در نگاه به داخل.

سال ها بود که اختلافات سیاسی، و شرایط حاکم بر کشور، مردم را از هم دور کرده بود.

اما این روزهای سخت، همه را پای یک درد مشترک نشاند.

دیگر کمتر کسی حرف از اختلافات می زند؛ همه درک کرده اند که امنیت و آرامش این سرزمین، فقط با ایستادگی در برابر دشمن و همبستگی داخلی، پرداختن مردم و حاکمیت به امور داخلی، سازندگی و تعامل به دست می آید.

زن میانسالی با روسری قرمز در میان آوارهای یک ساختمان ویران شده به خبرنگار ما گفت: من از شرایط گرانی و خرابی خسته ام، اما از دشمن بیشتر بیزارم.

امروز همه ما یک چیز مشترک داریم: ایران.

و این حس، ارزشش را دارد که برایش ماند.

تهران امروز شهری است با چهره ای دوگانه؛ زخم های عمیق از یک سو و اراده ای پولادین برای ادامه زندگی از سوی دیگر.

مردم به خیابان آمده اند، نه از روی ناچاری، که از روی عزمی ملی برای اثبات اینکه هیچ بمبی نمی تواند روحیه این ملت را از پا درآورد.

زندگی در حال بازگشت است،