سال خوش ایران در پسا «جنگ ققنوس»

دیر زمانی است که این پهنه اهورایی این گستره خدایی، اینچنین در معرض ابتلائات خطیر و اتفاقات عدیده و امتحانات حیثیتی، ملی و میهنی و تهدیدات وحدت سرزمینی، - ساعاتی از تحویل و تحول سال نگذشته که این مرقومه را به رشته تحریر در می آورم، تحویل و تحولی که در همه چند دهه اخیر و طول حیات ما و شاید در میان قرون و ازمنه چند سده اخیر، بی همتا و بی مثال است.

دیر زمانی است که این پهنه اهورایی این گستره خدایی، اینچنین در معرض ابتلائات خطیر و اتفاقات عدیده و امتحانات حیثیتی، ملی و میهنی و تهدیدات وحدت سرزمینی، قرار نگرفته بود.

شاید بیراهه نباشد اگر بگوییم از زمان پیدایش سرزمین نجیب زدگان که آن را ایران می خوانیم، در چنین موقعیت حساس و تعیین شده قرار نگرفته است.

سرزمینی که در طول تاریخ مدون بشر، کهن دیاری ریشه دار با تمدنی بی مثال و منظومه ای گرانسنگ از فرخنگ و اسطوره های بی تکرار به حافظه بشریت نزریق و تقدیم کرده است.

موقعیت جغرافیای این سرزمین نیز در سراسر گیتی بی همتا است در طول تاریخ ایران، محور ارتباطی و در نقطه ثقل و گرانیگاه مرکزی، کریدور های اتصال شرق، عرب و شمال و جنوب جهان قرار داشته و به همین واسطه همواره مورد طمع و دست درازی قدرت های مسلط جهانی در طول تاریخ بوده است.