در تهران آدم ها در خط مقدم جنگ ایستاده اند!

تا به امروز در شهرهای مختلفی تجمع رفته ام.

همه شان پر شور و حال بوده اند، اما آن چیزی که در تهران دیدم جور دیگری بود.

- تا به امروز در شهرهای مختلفی تجمع رفته ام.

همه شان پر شور و حال بوده اند، اما آن چیزی که در تهران دیدم جور دیگری بود.

به گزارش خبرنگار مهر، وقتی همسرم گفت بریم تهران مخالفت کردم.

مخالفت کردم چون می ترسیدم تهرانِ بعد از بیست و چند شب جنگیدن را ببینم.

تصویر شهرهای آخرالزمانی در فیلم های هالیوودی، توی ذهنم مرور می شد و همین می ترساندم.

اما چاره ای نبود.

همسرم باید می رفت تهران و ما هم می خواستیم همراهش باشیم.

ورودی تهران که رسیدیم، ترسم فروریخت.

ترافیکِ ماشین ها پشت عوارضی، اولین نشانه ی تهران همیشگی بود.

آسمان هم تمیز بود و تا ته شهر را می شد دید.

ساختمان ها قدبرافراشته بودند و برج میلاد سرحال بود.

به ایستگاه یوسف آباد که رسیدیم، نماز جماعت را روی موکت، کف خیابان خواندیم.

بعد از نماز، دختری با کاپشن آبی و مقنعه مشکی، رفت جلوی ایستگاه به چرخاندن پرچم.

معلوم بود هرشب آمده و کاربلد است.

پرچم نداشتم و نمی دانستم باید چه کار کنم.

دور و برم را نگاه کردم و چشمم افتاد به زنی با چادر مشکی و شال گردن سیاه و سفید که از ایستگاه پرچم می گرفت.