نمازی که دشمن را به زانو درمی آورد

در میان دود و غرش انفجار، جایی که خطر نفس را در سینه حبس می کند، بانگ «الله اکبر» نه تنها ندای نماز، که فریاد مقاومت و امید ملتی شد.

- در میان دود و غرش انفجار، جایی که خطر نفس را در سینه حبس می کند، بانگ الله اکبر نه تنها ندای نماز، که فریاد مقاومت و امید ملتی شد.

به گزارش خبرنگار مهر، ایستاده است، او 25روز است که ایستاده و قامتش خم نشده است.

عهد کرده است که در برابر هیچ دشمنی سرخم نکند و همین رمز موفقیت او در تمامی عملیات هایش است.

او باید ایستاده باقی بماند، امید یک ملت بعد از خداوند به دستان اوست که به سویشان فرستاده می شود تا از دل خروارها آوار بیرون کشیده شوند.

ایستاده است همچون سرو اما فقط در یکجا سر بر سجده می گذارد و آن هم در برابر خداوندی است که قدرت و عظمت جهان و جهانیان در دستان اوست.

مکان برای او معنی ندارد وقتی تمام عرش و زمین متعلق به خدایی است که او را آفریده است.

صدای اذان را که می شنود، مکان برایش بی معنی می شود، تکه سنگی را از روی زمین پیدا کرده، می ایستد و نمازش را با گفتن الله اکبر آغاز می کند تا خداوند را صدا زند به یاری خویش، بلکه بتواند زور و توانی به او دهد تا صدای هم نوعانش را از زیر خروارها خاک و آوار بشنود و به یاری آنان بشتابد.